De rijkdom van passie

De tocht er heen was spannend. Gelijk al de eerste bocht veroorzaakte een bescheiden slip die slechts een paar decimeter vóór de met zorg bijgeknipte coniferen van de buren eindigde. Op de singels lag de sneeuw op de middenberm zeker een halve meter hoog, opgestuwd door de sneeuwschuivers. Het wegdek zelf was desondanks bedekt met een glibberige laag grauwe prut op een ondergrond van ijs. Voor de tocht naar het Muziekcentrum hadden we ruim een half uur uitgetrokken, voor de oprit van de parkeergarage een kwartier. De tijd bleek ruim bemeten want we waren op tijd in de foyer om nog rustig te genieten van de gratis koffie met een koekje en uitzicht op de binnenkomende bezoekers.Het concert zelf was ook gratis, een relatiegeschenk voor de vrienden van het Muziekcentrum. Te vergelijken met de gratis kop koffie voor leden van de family van Ikea. Wij zijn niet alleen vrienden maar ook family.

Gratis koffie en een gratis concert, daar wordt een mens blij van. Niet echter een deel van het overwegend witte middle-class publiek waarmee de foyer zich vulde. Althans niet zichtbaar. De twee tieners die met hun vader mee mochten (of moesten) ondersteunden hun hoofd, de elleboog op de tafel en de indruk wekkend dat hun toch al zo zware puberale hoofd deze avond cultuur echt niet aankon. De jongen had iets weg van een bobtail, zijn haren hingen hem voor zijn ogen en zijn hele houding had iets meelijwekkends. Het oudere echtpaar naast ons waren al jaren geleden gestopt om elkaar aan te kijken en de man aan de sta-tafel, -zijn hele houding drukte zie-je-mij-wel-staan-ik-ben-belangrijk uit-, werd door zijn vrouw geholpen met zijn kleding. Een deel van zijn colbert was achter zijn broeksband blijven zitten. Boeiende mensen allemaal.

De Soweto Singers, een Zuid Afrikaanse groep, is een koor van 9 vrouwen, 8 mannen en een vijf mans band. Wat ze lieten horen en zien is samen te vatten onder één noemer, passie. Gewoon lekker samen muziek maken. Hard, met veel lichteffecten, hier en daar wat humor, goede choreografie, snel en lenig. Met momenten dat je je op de savanne waande, momenten van bezinning en momenten van uitbundige Zulu-feesten rond de kookpot met daarin een volvette missionaris. Het hele concert was in ultiem contrast met de manier waarop we hier in ons land tegen het leven aankijken.

tijger in de dierentuin van Fuengirola (Spanje) veilig achter een hoge muur

We worden hier niet gegrepen door een leeuw, onze meest enge slang is de bijna uitgeroeide giftige adder en wilde zwijnen mogen niet buiten de hekken van de Hoge Veluwe komen. In dit concert zag ik even een glimp hoe het leven er buiten onze hekken uit kan zien. Veel spannender in ieder geval dan een net niet gelukte glijpartij tegen de coniferen van de buren. Kennismaken met uitingen van een heel andere cultuur is een verrijkende ervaring.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s