Seul sur le Monde

on

De titel van dit blog is een grapje uit mijn middelbare school tijd. Met mijn alfa-achtergrond, we leerden nog drie vreemde talen plus Nederlands, kies ik eerder voor en talige grap dan voor een wonderlijke wiskundige vergelijking.

Voor de ingewijden is dit geen moeilijke grap. De Franse schrijver Hector Malot schreef in 1878 een boek over een jongen, Remi, die op 8 jarige leeftijd door zijn vader (die zijn vader niet is) wordt verkocht aan Vitalis, een rondreizende artiest. Ze beleven samen veel avonturen en uiteindelijk blijkt alles natuurlijk weer heel anders te zijn. Spannend en zeer lezenswaard, ook nu nog. De Nederlandse titel van dit wereldberoemde boek is “Alleen op de Wereld”, de originele Franse titel is “Sans famille”, zonder familie. En dus niet “Seul sur le monde”, de letterlijke vertaling van ‘alleen op de wereld’. De vraag naar de Franse titel maakte standaard onderdeel uit van het eindexamen, gratis puntje.

Hakhout in het Buurserzand

Vanmiddag moest ik aan dit grapje denken toen ik, moederziel alleen maar met camera, ronddwaalde in het Buurserzand. Slechts een paar voetsporen en pootafdrukken van honden hadden de inmiddels smeltende sneeuw beroerd. De stapel hakhout, zo te zien elzenhout, aan de rand van het pad lag doodstil precies in de zon die vanmiddag hevig z’n best deed het landschap te verlichten. Hier en daar lag nog een restje sneeuw op de stammetjes. Aan de zon-kant glansde het hout warm rood, een soort van teken van leven.

Al wandelend, kijkend, fotograferend, vroeg ik me af hoe vaak het in een mensenleven voorkomt dat je jezelf alleen op de wereld kunt voelen. Voor mijzelf is dat een luxe. Rondkijkend was er niet veel meer te zien dat witte sneeuw op de grond, wat kale bomen, wolken met daarachter de zon, het geluid van knisperende bladeren onder je voeten en een windvlaag hoog in de bomen. Zelfs de opvliegende fazantenhen, verstoord door mijn komst, deed er al vliegend het zwijgen toe.

Rust en stilte geven mijn geest de ruimte om te denken maar ook om waar te nemen, geuren, kleuren en geluiden. Zelden voel ik me minder ‘seul sur le monde’ dan op dit soort tochten.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s