Het gaat om de terugreis

Voor een enthousiaste reiziger, camerajager en wandelvisser geeft het ontdekken van niet eerder ontdekte plaatsen een genoegen dat met weinig is te vergelijken. Op pad gaan voor iets nieuws, iets onverwachts, iets spannends en dan terug te komen met foto’s en verhalen. Lag niet heel Frankrijk aan mijn voeten vanaf de forten in Salins les Bains? Hoopte ik niet op een plotselinge vloed vanaf Mont Saint Michel en verwachtte ik niet dat in Berlijn, plotseling, de muur weer zou herrijzen en ik de rest van mijn leven moest slijten in een communistisch getto? Reizen is hopen. Zo ook mijn tocht, eergisteren, naar dat deel van het Buurserzand dat tegen de beek aanligt. Nog nooit geweest. Een ruim gebied met heide, gras, wat berken, poelen en jeneverbesstruiken. Met één weg, van a naar b en weer terug. Een onbekende weg die, aangekomen bij b, weinig nieuws opleverde. Wat dartelende koolwitjes, juffers en in het gras verscholen paddenstoelen. Terug dan maar.

De twee dartelende kleine vuurvlinders, waarvan er eentje wel op het pad wilde poseren, vormden de opmaat. Een libelle kwam voorbij, keek rond en verdween over de heidevelden. Een meikever, paddenstoelen in een heksenkring en een hangmatspinnetje in een jeneverbesstruik leidden de ontmoeting in met een houtpantserjuffer. Zij (of hij) hing aan een verdord eikenblad in een poging te komen tot de perfecte cirkel. Uitgekiend, want op een plek waar ik vanaf veel kanten kon fotograferen. Zelfs vanaf een paar centimeter.

Het was op de terugweg en ik heb er van genoten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s